|
Recentie De Nacht Van De Ulk |
Door POPINSTITUUT - Datum MAART 2003
Persoonlijk heb ik een tamelijk tweeslachtige houding ten opzichte van dialectplaten. Enerzijds juich ik het van harte toe dat mensen in hun streektaal zingen, maar aan de andere kant zijn er maar bar weinig songschrijvers die het gehalte van middelmatige polderpoëzie weten te ontstijgen. Gelukkig zijn er positieve uitzonderingen. Op De Nacht Van De Ulk laat Henry Welling een soort Achterhoekse versie van de zompige country van Tony Joe White horen. In zijn liedjes blijft hij vaak dicht bij zijn eigen wortels (De Nacht Van De Ulk, Met De Kont Op De Koebak, Amsterdam Ajuus), maar ook aan minder voor de hand liggende onderwerpen als zwarte magie en de deceptie van een Hollandse revolutionair weet hij een eigenzinnige draai te geven. Bij dat alles legt hij een prachtig oorspronkelijke manier van tekstschrijven aan de dag; niet voor niets oogstten zijn songs op regionaal niveau al veel lof. Met De Nacht Van De Ulk verdient Welling beslist ook landelijke aandacht.
(MG)
<< Ga terug
|

|
|